goed in je vel.nl

Wat is het toch dat wij ongelukkig worden zonder enige moeite, gewoon op de automatische piloot? En dat het vinden van geluk zo’n krachtsinspanning vergt? Hoe komt het? Het is de automatische piloot die ons parten speelt. Wil je gelukkiger worden dan zit er maar één ding op: gooi ‘m de deur uit! Word je bewuster van de dingen die je zegt, denkt en doet. Ook als het gaat om de doodnormaalste dingen. Deze website helpt je daarbij...

Jan Jaap van Hoeckel

Niets veranderlijker dan 'jezelf zijn'

Ieder mens wil graag zichzelf blijven. De vraag dringt zich op: wie is dat, jezelf? Is dat de persoon die je jaar en dag met dezelfde termen zou kunnen omschrijven? Of is jezelf juist degene die nooit ophoudt te veranderen, die nu onherkenbaar is veranderd ten opzichte van vele jaren geleden?

De omstandigheden waarin we verkeren bepalen voor een groot deel hoe we doen en denken en hoe we worden ervaren. Na haar zoveelste relatie verzuchtte Meryl Streep ooit: Weet je wat mijn probleem is? Als hij van whisky houdt, houd ik ook ineens van whisky! Herken je dat? Langzaam maar zeker en soms zelfs tamelijk snel passen we ons aan de omstandigheden aan, dat zit er bij ons gewoon ingebakken. Iedereen doet het, het kan niet anders, lijkt wel. Kijk maar eens om je heen naar mensen die je al heel lang kent, hoe ze jaren geleden waren en hoe ze nu zijn. 

Je bent niet je hele leven lang samen te vatten in dezelfde woorden en zinnen. We veranderen, of we dat nu willen of niet. Veranderen is nodig voor de balans, vooral in relaties. Als beide partners stug zouden blijven denken en doen zoals ze deden toen ze elkaar nog niet kenden, dan loopt de relatie geheid stuk. Ze komen geen stap dichter bij elkaar, er ontstaat nooit een uitgebalanceerde relatie. Geen enkele relatie is bestand tegen voortdurende onbalans.

Los van onze relatie veranderen we ook door andere ervaringen, door dingen die we horen, lezen, waarnemen, door de fouten die we maken. Dit veranderen is vooral gericht op groei, op het verwerven van nieuwe inzichten. We leven, dus we groeien.

Dat is niet in alle gevallen zo. Bepaalde veranderingen hebben niets met groei te maken, die zijn nodig om te overleven, om niet klem te raken in de relatie met anderen, zoals het voorbeeld van Meryl Streep aangeeft. Zolang dat proces bewust verloopt is er geen vuiltje aan de lucht. Je beseft dat je verandert, dat je je aanpast en je weet ook waarom je het doet. En wat je vooral beseft is dat er grenzen zijn aan je wil om je aan te passen en die bewaak je angstvallig. De ideale mens.

Veel mensen veranderen echter voor een groot deel onbewust. Het gebeurt gewoon. Ze passen zich gedachteloos aan, meer en meer, kennen en herkennen geen grenzen en zijn zo een bijna willoos slachtoffer van... ja waarvan? Als ze met een schok tot de ontdekking komen dat ze in een leven beland zijn dat ze volstrekt niet willen, is de eerste reflex te wijzen naar anderen. Hun partner, de kinderen, de ouders, de baas, de vrienden, die hebben het gedaan, die hebben hen gedwongen om zich aan hen aan te passen. Als ze daaraan geen gehoor gegeven zouden hebben, zouden ze dik in de problemen zijn gekomen, weten ze. Om conflicten uit de weg te gaan, zijn ze de ander ter wille geweest, steeds maar weer, grenzeloos. Ze zijn op den duur onherkenbaar veranderd maar geen centimeter gegroeid, integendeel, ze zijn gekrompen. Ze hebben stukken prijs gegeven die ze achteraf liever hadden behouden. Ze zijn slachtoffer van zichzelf. En dat allemaal voor de lieve vrede. Angst als raadgever...

We veranderen. Onlangs hoorde ik het nog eens. Een man was gescheiden van zijn vrouw, ze verweet hem dat hij nooit eens iets leuks wilde doen, nooit naar de schouwburg, nooit naar een museum, nooit naar leuke evenementen. Hij was graag thuis als hij niet hoefde te werken en vermaakte zich kostelijk. Zijn vrouw was daarin meegegaan. Met gepaste tegenzin weliswaar, maar toch. Zo ging het nu eenmaal...  Ze veranderde van een enthousiaste outgoing jonge vrouw tot een ontevreden thuiszitterige moeder. Op een gegeven moment was de bom gebarsten, het huwelijk liep op de klippen. Hij kreeg een nieuwe vriendin. En jawel hoor, schouwburg, museums, evenementen, hij genóót! Tot verdriet en grote ergernis en van zijn ex.

We veranderen onder invloed van degene met wie we een relatie hebben. Wat eerst niet kon, wordt nu omarmd. Dat ligt niet zozeer aan de individuen maar aan de constellatie, aan het unieke verband tussen twee mensen. Onder invloed van de een schiet je de ene kant op, onder invloed van een ander mogelijk in tegengestelde richting. Omwille van het evenwicht, wat in elke relatie natuurlijk anders ligt. Het is een logisch proces.

Het is waar, niets is zo veranderlijk als ‘jezelf zijn’...

Jan Jaap van Hoeckel

 

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

henri surquin | 16 juli 2015

Goedemorgen Jan Jaap & hartelijk dank voor je heldere column, want je hebt weer raak geschoten. Of ik het nu op mijzelf betrek, of op de [mensen in de] organisaties waar ik werk als trainer: mens en organisatie maken een ware groei sprong door op het moment dat men zich bewust is van de verander betekenis voor henzelf, de onderlinge verbindingen en de unieke transitie van henzelf en de collega's. Met de integratie van mijn drums en dans in mijn trainingen aan ondernemingsraden, merk ik dat dit bewustwordingsproces sneller en meer organisch verloopt, dan dat er alleen maar een appel wordt gedaan op het [dominante] hoofd: constellaties worden zichtbaar en voelbaar. De unieke ritmes van de deelnemers [de teamleden] zijn hoorbaar in tempo en intensiteit. De disbalans is niet te onderdrukken. Sterker nog: de ritmes en hun accenten schieten werkelijk alle kanten op. De conflicten zijn hoorbaar in de ritmes. Stoppen mag niet. Gebeurd ook niet. Meer en meer wordt er naar elkaar geluisterd. De ritmes dagen elkaar uit in vraag en antwoord, op de grens en over de grens, in harmonie en uit harmonie. Steeds bewuster van hetgeen er gebeurd en van waaruit jezelf handelt [vanuit bescheidenheid, toegeven, angst, pijn, verdriet, verlangen, liefde....] en je ritme maakt op de percussie instrumenten en in de dans. Praten komt later, woorden volgen gevoel. Het ritme is puur, dat ben jezelf.

Marja | 18 juli 2015

Erg herkenbaar. Ik ben die vrouw in het voorbeeld. Heb mij voortdurend aangepast en veranderde van een sportieve vrouw in een huissloof. Tot ik een actieve, lieve man ontmoette en ik volledig opbloeide. Toch ging dat eerst ook mis, omdat ik nog niet goed genoeg naar mijzelf had gekeken. Pas toen ik mij bewust werd waar mijn grenzen lagen, kreeg mijn nieuwe relatie nieuw vuur en is het mooier dan ooit. Ik wil nu zo dicht mogelijk bij mijzelf blijven, want dan pas blijf ik mij bewust van mijzelf en kan ik een leuker mens zijn, ook voor mijn omgeving.

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Loslaten, niet doen!

Loslaten is een heilig woord geworden. Als je kunt loslaten dien je je eigen geluk, je krijgt meer rust en vrede in je donder. Dat is wat je vaak hoort. Je moet het loslaten! En vervolgens zie je mensen hun uiterste best doen om de dingen die ze zo dwars zitten uit hun hoofd en hun lijf te bannen, weg ermee. Maar vaak werkt het niet. Loslaten, dat kan ik niet, wat ik ook probeer!

Een man die thuiskomt en zijn vrouw met boosheid en frustratie in zijn stem vertelt dat de baas hem voor rotte vis heeft uitgemaakt. Hij was er helemaal sprakeloos van, wist niet wat hij moest zeggen. Het was zo onterecht, vond hij. Je moet het loslaten, laat gaan, adviseerde ze hem welgemeend. Ja, dat begreep hij ook wel, anders had hij geen leven meer. Drie dagen later had hij het er nog steeds over, het loslaten lukte ‘m niet erg.

Twee mannen die elkaar ontmoeten, de ene onlangs gescheiden, de ander van hetzelfde laken een pak maar dan 19 jaar geleden. Hoe gaat het met je, vroeg de eerste man? Jij bent toch onlangs gescheiden, vroeg man twee? Man een beaamde dat. Nou, dan weet je toch hoe ik me voel? Om vervolgens narrig af te geven op de vrouw, die hem 19 jaar geleden aan de dijk had gezet. Ne-gen-tien jaar!  Loslaten, echt niet...

Het is waar dat loslaten soms wonderen kan verrichten, echt loslaten, vrede hebben met de gebeurtenissen. Vroeger is vroeger,  dat bestaat niet meer. Alleen het heden telt als het gaat om je leven van alledag. Hier en nu, daar gebeurt het. Maar loslaten lukt in veel gevallen alleen maar als het probleem eerst goed is vastgepakt.

Vastpakken! Dat is vaak een betere manier om dingen kwijt te raken die je dwars zitten. Stevig vastpakken, actie! Als de baas je onheus bejegent, dan moet je erop af, niks loslaten. Een onderhoud met de baas regelen en hem vragen wat je in zijn ogen verkeerd hebt gedaan. Luisteren vooral en proberen te begrijpen waarom hij zo heeft uitgepakt. Zo’n gesprek kan twee kanten op. Het probleem wordt helder, jij begrijpt het en je baas begrijpt het, de vrede wordt gesloten. Tijd om het los te laten. Scenario twee: de baas blijft kwaad, weet eigenlijk geen enkel fatsoenlijk argument aan te dragen waarom hij zo uit zijn slof schoot. Het gesprek eindigt meer dan teleurstellend. Niet loslaten dus, maar nadenken wat je wilt. Blijven of een andere job zoeken. Pas nadat je dat besluit hebt genomen is de tijd aangebroken om het los te laten.

En dan die man die al negentien jaar kwaadheid met zich meetorste. Hij weet wat er gebeurd is tijdens zijn huwelijk, daar was hij zelf bij. Maar vanaf het moment dat zij vertrok, was het oorlog. Er werd geen woord meer gewisseld, ieder creëerde zijn/haar eigen werkelijkheid. Hij wilde het misschien wel loslaten, maar het probleem liet hém niet los. Hij heeft verzuimd het vast te pakken, het gesprek aan te gaan, helder te krijgen wat er gebeurd is. Vastpakken betekent: alles op alles zetten om het probleem te tackelen, er dwars doorheen te gaan, het uit de wereld te helpen. Als hij dat had gedaan had hij het los kunnen laten.

Niet vastpakken betekent in veel gevallen dat je het nooit los kunt laten. Het probleem laat namelijk jou niet los, het blijft je achtervolgen, mogelijk tot aan het einde van je dagen.

Vastpakken wil nog niet zeggen dat je het probleem ook oplost. Maar dat is niet de echte kwestie. Het feit dat je je hebt ingespannen om klaarheid te krijgen, om het probleem echt onder ogen te zien en je actief bezig te houden met het oplossen ervan, daar gaat het om. Ook als de uitkomst niet positief is, is het tijd om het weg te laten ebben. Je hebt je best gedaan, zo is het goed. Tijd om in vrede te leven met je verleden.

Ja, er zijn problemen die niet vast te pakken zijn. Een vakantie die compleet verregent.  Een familielid of goede vriend die ernstig ziek is. Een windhoos die het dak van je huis de vernieling in helpt. Iemand die door het rode licht rijdt en je portier aan barrels beukt. De kennelijk onvermijdbare dingen. Ze gebeuren, je kunt er vaak niks aan doen. Niet vastpakken, is het devies, want er valt niks op te lossen. Het is zoals het is. Je rot voelen, het oneerlijk vinden, kwaad zijn, allemaal terecht. Maar daarna: loslaten, het weg laten glijden. Vrede en rust in je hart terugbrengen. Dat is nu eenmaal nodig voor een gelukkig leven...

Jan Jaap van Hoeckel

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Nelly Buquet | 22 juni 2015

Zelfreflectie, wat is jouw aandeel in het probleem, wil ook nog wel eens helpen.

johanna | 22 juni 2015

in vervolg op bovenstaande van Nelly Buquet: PROBLEM SOLVING: ARE YOU PART OF THE PROBLEM OR PART OF THE SOLUTION? :)

Elvike | 22 juni 2015

Mooi....tja loslaten... Loslaten om het vervolgens anders vast te pakken, dat wil bij mij nog wel eens helpen...dat zinnetje ;-). Dat creëert even de lucht om er anders naar te kijken en behoudt de actie die je nog mag ondernemen. Ik sluit me aan bij he 'betoog'. Pas als je het vastpakt en datgeen omarmt, kun je de andere kant bereiken en het omdraaien. Dank voor je mooie column. Ik laat hem nu weer los ;-))

Cas Eijsbouts | 23 juni 2015

Elliot, een Engelse schrijver - midden vorige eeuw rond 1960 - zei toen al: waar is ons leven, dat we hebben verloren in beleven ? Waar is de wijsheid, die we hebben verloren in wetenschap ? Waar is de wetenschap, die we hebben verloren in informatie ? Kortom, wees bescheiden en tevreden met wat je meemaakt !! Velen weten niet wat ze niet weten !!

henri surquin | 24 juni 2015

In de natuur is eb niet jaloers op vloed, is de nacht niet beter dan de dag, is de schil van evenveel waarde als de pit en is los net zo belangrijk als vast. We danken ons leven op aarde aan het dag en nacht ritme. Als mens zijn we uitgerust met een stel hersenen. Dat is fijn en ook vaak niet, als we slaaf worden van onze gedachten. Wat ik herken in het stuk van Jan Jaap is de worsteling tussen het één en het ander, tussen 'eb en vloed', terwijl de natuur over mijn schouder meeleest en mij liefdevol toelacht 'alles mag, niks moet.....

henny | 24 juni 2015

ben met het bovenstaande helemaal mee eens. jij noemt het vastpakken, ik zeg aanpakken die problemen, maar begin eerst bij je zelf. Zolang dat niet is gelukt lukt het ook niet bij die ander. groetjes henny

Danielle | 8 juli 2015

Je kunt er alleen zelf iets aan doen, dus aanpakken of loslaten, jouw keuze, jouw verantwoordelijkheid. Misschien kort door de bocht, maar een ander verander je niet, wel hoe je er zelf mee omgaat! Weer mooi geschreven, dank X

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Eulalie

Onlangs ben ik aanwezig geweest bij het afscheid van dierbare vriendin Eulalie. Ja, een nogal Frans aandoende naam, zo vaak hoor je die niet. Toen zij vorige week overleed was ze, schrik niet, 105 jaar oud!  Ze hoorde tot de oudste inwoners van ons land. Oud worden is geen verdienste, dat overkomt je. Ze ervoer dat zelf ook zo. Zover ik weet leefde ze gezond en wat ik zeker weet: ze leidde haar leven met groot genoegen. Tja, dat helpt...

Ik sprak haar dochter bij de condoleance en vroeg haar: was je moeder gelukkig? Zelden heb ik iemand op deze vraag zo spontaan ja zien en horen zeggen. Haar moeder was volstrekt gelukkig! Toen ik haar vroeg of er dingen aan haar moeder waren die ze als negatief beschouwde, of ze soms lastig was of  commandeerderig, of dat ze bijvoorbeeld kon zeuren en klagen, hoefde ze ook niet na te denken. Neenee, helemaal niet! En dat bleek ook wel toen ze vervolgde: Elke keer als ik naar haar toeging, deed ik dat met veel plezier, het was een genot om bij haar te zijn. En zij ging vaak, meerdere keren per week naar het tehuis in Vught waar ze verbleef sinds haar ogen haar in de steek lieten. Hoe bijzonder om zo over je moeder te kunnen praten.

En het klopte met dat wat ik zelf gedurende onze jarenlange vriendschap heb mogen ervaren. Ik kwam onregelmatig bij haar over de vloer en we voerden lange en mooie gesprekken. Eulalie was zeer bij de pinken. Tien jaar geleden zoiets, ging ze zich verdiepen in de computer. Ze leerde er brieven op schrijven en mails versturen en surfte rond op internet. 95 was ze toen. Ook ging ze toen wekelijks naar de Franse les. Ze wilde de Franse taal onder de knie krijgen, dat bood haar onder andere de mogelijkheid om een briefwisseling te onderhouden met een Franse vriendin die ze ooit had leren kennen. En ze was dol op Franse boeken.

Hoe deze wonderlijke vrouw in mijn leven kwam is een verhaal apart. Haar man Willem, die in 1993 op 83-jarige leeftijd overleed, was in zijn jonge jaren in het bedrijf van mijn grootvader aan de slag gegaan. Hij was toen 10 jaar jong. Willem heeft dik 60 jaar voor dit bedrijf gewerkt, waar eerst mijn grootvader, toen mijn vader en zijn twee broers en daarna andere heren (geen familie) aan het roer stonden. Van Hoeckel Grootverbruik is nu de naam, inmiddels dochter van Sligro.

Mijn vader is al in het begin van de jaren vijftig bij dit bedrijf gestopt, is gescheiden van mijn moeder en is in Australië gaan wonen. Maar Willem bleef in ons leven. Vele jaren lang bracht hij ons gezin in de zomer met een vrachtwagen van het bedrijf naar Zoutelande, waar wij een maand lang kampeerden. Willem stond letterlijk altijd voor ons klaar.

Op een gegeven moment is hij uit het zicht verdwenen, totdat mijn vader na 25 jaar weer eens naar Nederland kwam en Willem is op gaan zoeken. Vanaf dat moment is er een hechte vriendschap ontstaan tussen hem en Willem en Eulalie. Na het overlijden van mijn vader heeft diens vrouw mij gevraagd om de contacten met hen te onderhouden, wat ik met alle liefde wilde doen.

Jouw grootvader is een betere vader voor mij geweest dan mijn eigen vader, vertelde Willem me ooit bij een van mijn bezoeken. Hij droeg zijn hele leven een fotootje van mijn grootvader, die in 1944 al is overleden, in zijn portefeuille. Hoe ontroerend  en wat een ongekende loyaliteit! In hun woonkamer hing een olieverfschilderijtje waarop het eerste zakenpand van mijn grootvader stond. Op de tuinmuur een plaatje: N.V. P. van Hoeckel en Co’s.

Even terug naar Eulalie. Zij was voor mij een belangrijke en dierbare bron van inspiratie. Haar geluk werkte aanstekelijk: haar drive om ondanks haar hoge leeftijd te blijven leren van anderen, om zich te blijven ontwikkelen, om een kind te zijn van haar eigen tijd en zich dus ook te verdiepen in de wereld van nu, via radio en tv en de krant. En toen haar ogen niet meer wilden, liet ze zich de krant voorlezen...

Wil je gelukkig worden, dan is het goed om je hoofdschakelaars om te zetten. 1. De acceptatie dat geluk slechts in jezelf zit en niet van buitenaf komt. 2. Het activeren van je bewustzijn. 3. De uitdrukkelijke wil om gelukkig te zijn. 4. Het afbouwen van je negativiteit. 5. De moed om stappen te zetten en de consequenties ervan te aanvaarden. 6. Het vertrouwen te hebben in jezelf en in de weg die je gaat.

Eulalie had al haar hoofdschakelaars aan staan, wat haar in staat stelde om voluit gelukkig te zijn. 105 jaar leven, de helft leuk, de helft niet leuk, zoals bij iedereen. Zij bepaalde zelf hoe ze met de plussen en de minnen omging.  Dat was haar grote geluk! Hoe blij ben ik dat ze in mijn leven was. En is. En altijd wel zal blijven. Dankjewel Eulalie...

Jan Jaap van Hoeckel

 

 

 

 

 

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Heleen Woolley | 29 mei 2015

Mooi Jan Jaap! 105 jaar, de helft is geweldig, de andere helft sucks.. Maar t is aan jou hoe je er mee om gaat! Een mooie gedachte! ??

Stephanie | 29 mei 2015

Wat een mooi verhaal en wat fijn om zo'n bijzondere vrouw in je leven te hebben gehad! Ik ben het helemaal eens dat hoe je naar het leven kijkt absoluut bepalend is voor je geluk. En soms is het lastig ook al weet je rationeel wat te doen, emotioneel die knop om te zetten. Fijn dat zij dat kon doen. Dank voor het delen!

Dorien van Weert | 30 mei 2015

Een prachtig verhaal Jan Jaap!

Carine Van Bost | 1 juni 2015

Leuk wat je schrijft over de hoofdschakelaars! Dank voor het inspirerende stuk.

irene pijnenburg | 2 juni 2015

Die vrouw is een stukje geschiedenis van je, mooi geschreven!

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Waarom er zoveel mensen niet gelukkig zijn

Ze zijn met een lantaarntje te zoeken, de mannen en vrouwen die zonder enige terughoudendheid durven zeggen dat ze werkelijk gelukkig zijn. Terwijl de nationale en internationale onderzoeken telkens weer aantonen dat wij Nederlanders tot de gelukkigste mensen ter wereld behoren. Iets klopt er niet. Als je de onderzoeken uitpluist kom je erachter dat met name de persoonlijke omstandigheden het onderwerp van de vraagstelling is. Huis, partner, vrienden, kinderen, baan, gezondheid... en dat geven we opgeteld en afgetrokken best wel een voldoende, gemiddeld. Maar bepalen je omstandigheden ook je geluk?

Je zou zelfs eens een onderzoekje moeten houden bij de mensen om je heen, familie, vrienden, buren. En rechtstreeks de vraag stellen: ben je gelukkig, echt gelukkig? Veel mensen schrikken van die vraag, zo direct, het lijkt wel of je in hun intimiteit komt. Het moeten bekennen dat je het niet bent kan ook heel pijnlijk zijn. We lopen nu eenmaal niet graag te koop met onze zielenroerselen en houden graag de schone schijn op.

Hoe komt het dat er zoveel mensen niet gelukkig zijn? En ik bedoel nu niet per se dat ze ongelukkig zijn, dat is in veel gevallen te zwaar uitgedrukt. Het gaat om dat sluimerende gevoel dat dingen beter zouden kunnen, dat je weet dat er meer is, er ontbreekt iets in je leven. Nee, echt gelukkig, dat kan ik niet zeggen...

Je geluk bestaat uit drie componenten. De eerste is je genetische afkomst, dat wat je ouders genetisch aan je hebben overgedragen. Dat is onveranderlijk, dat is wie je in wezen bent. Die component bepaalt maar liefst 50%  van je geluk. Dus daar kun je ongelooflijk boffen of domme pech hebben.

De tweede component zijn je omstandigheden, dat zijn met name de punten die in de grote onderzoeken vaak aan bod komen. Je partner, je huis, je familie, je vrienden en kennissen, het werk, je inkomen, je bezit, gezondheid, opleiding, je vakanties, enfin, al dit soort zaken.

De derde component is je alledaagse denken, zeggen en doen. Hoe leef je je leven, hoe ga je met jezelf en anderen om, hoe praat je over de dingen, wat gaat er in je hoofd om, hoe doe je. Gewoon je leven van alledag, je houding, je benadering van de dingen die op je pad komen. Maar liefst 40% van je geluk is hierin te vinden. Dat betekent dat er voor je omstandigheden slechts 10% overblijft. 10%! Dat is bijna te verwaarlozen.

En nu de praktijk. Veel mensen die niet gelukkig zijn wijten dit  aan hun omstandigheden. De kinderen zijn vaak vervelend, het huis bevalt niet echt, de baan zou beter kunnen, de gezondheid is niet wat-ie zijn moet. Et cetera. Had ik maar een beter inkomen, zouden we maar wat vaker op vakantie kunnen, was mijn baas maar wat attenter... Ze zijn op zoek naar verbetering van bepaalde omstandigheden. Maar het punt is dat ze zoeken op de plek waar het minste geluk te vinden is. Dat is een van de redenen waarom zoveel mensen niet gelukkig zijn. Ze zoeken letterlijk op de verkeerde plek.

Wil je je geluk werkelijk vinden - en dat is voor iedereen weggelegd! - dan zul je aan de slag moeten in je leven van alledag. Je houding, de manier waarop je denkt en doet, de dingen die je zegt. 40% van je geluk wordt daardoor bepaald, dat is dus een forse speelruimte die je hebt. Zelfs mensen die qua genetische afkomst weinig geluk hebben meegekregen zijn in staat om werkelijk gelukkig te worden door met name in deze 40%-component aan de slag te gaan.

Negativiteit afbouwen. Je steeds bewuster zijn van de dingen die je zegt en doet en jezelf corrigeren. Je voor- en veroordelen overboord gooien. Je openstellen voor anderen... het zij maar enkele voorbeelden die je helpen echt gelukkig te worden. Blijvend, ook dat!

Jan Jaap van Hoeckel

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

jeroen Wertenbroek | 12 mei 2015

Hoi Jan Jaap Wat versta je nu precies onder geluk? Het is zo'n container begrip. En ik denk dat veel mensen er andere dingen onder verstaan (zoals je al een beetje aanstipt in je column). Soms heb ik een gevoel dat je meer een gevoel van basale tevredenheid and in balans met jezelf zijn bedoelt. Gelukkig zijn is volgens mij niet 'a state of mind', maar zijn ogenblikken of momenten, maar wel met een enorme impact......... Hoop dat het goed met je gaat, maar je column lezende en je in de verte een beetje volgend, zit dat geloof ik wel goed. En ja, ik ben grosso modo gelukkig.....;-) Gelukkig maar.

frank van rooy | 12 mei 2015

Ha Jan-Jaap, Mijn gedachte: als de omgeving veilig is, gedragen mensen zich anders dan wanneer dat niet zo is. Wij leven in een onveilige wereld. Als we daar iets aan doen (bijvoorbeeld door het invoeren van een basisinkomen) zorgen we beter voor onszelf, voor elkaar en worden we gelukkiger. Eén geluk: we hebben het zelf in de hand. Geluk, Frank

Ria Vervoort | 13 mei 2015

Hoi Jan Jaap, Wil graag reageren, op GELUK. Zoals je weet ben ik alleen. Als ik zeg in een groepje mensen dat ik gelukkig ben, krijg ik een hoop kritiek. Zo van ja maar jij kan de hele week doen en laten wat je wil. Je woont mooi. Denken tegelijk dat ik geen zorgen heb en nooit verdrietig ben. Om de meeste situatie heb je niet gevraagd, die overkomen je, daar moet je maar het beste van zien te maken. De cijfers die jij noemde ken ik, denk dat ik een aangeboren geluksfactor bezit. Beleef vele geluksmomenten, maar mijn inziens als je geen geuksbasis hebt dan ook geen of weinig geluksmomenten. Vanmorgen was ik gelukkig zat met de krant en de koffie in de serre keek uit over de tuin, hoorde de koekoek ja dan is geluk heel gewoon. Trots was ik op mijn kleinkinderen, we waren met z'n allen in Kamp Vught bij de dodenherdenking. 4 mei was het 10 jaar gelden dat mijn mijn overleed. 5 kinderen tussen 4 en 14 jaar, luisterde 5 kwartier zonder lastig te zijn of op welke manier dan ook zich niet netjes te gedragen. Dat noem ik ook geluk hebben. Fiets zometeen met een vriendin naar de stad om te gaan lunchen, vanavond komt mijn zus. Ben dankbaar voor alle lieve mensen om me heen, dat is dan ook wel een beetje eigen verdienste. Je moet wel blijven investeren. Mooie zonnige dagen, tot vrijdag. Liefs Ria

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Hoe egoïstisch is geluk?

Onlangs kreeg ik een mailbericht binnen van een vrouw die mijn boek ‘Achter elk gelukkig leven staat een overvolle kliko’ had gelezen. Met veel interesse, schreef ze. Toch bleef ze met een vraag zitten, die ze me voorlegde.

U geeft aan dat ieder mens verantwoordelijk is voor zijn/haar eigen geluk. Daar kan ik helemaal in meegaan, maar... als ik mijn verantwoordelijkheid voor mijn geluk neem, ben ik dan niet heel egoïstisch bezig? Is het niet zo dat je in een relatie rekening met elkaar houdt, of het nu je partner is of je kind? En dat het wel eens kan botsen: de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk en de belangen van anderen (je man/kind)?

Klopt, geluk is de verantwoordelijkheid van jezelf. Jij en jij alleen bepaalt hoe gelukkig je bent. Geluk zit in je en komt vooral niet van buitenaf, ook al denken veel mensen dat een ander hen gelukkig kan maken, wat vaak een bron is van ongelukkige gevoelens, zowel in liefdes- en vriendschapsrelaties als in de relatie tussen ouders en kinderen.

Wat stellig ook waar is, is dat je weg naar geluk bijna altijd pijn veroorzaakt aan anderen, in meer of mindere mate. Bij scheidingen is dat wel heel manifest. Twee mensen die zich in hun relatie erg ongelukkig voelen, daar een einde aan willen maken en de weg naar hun persoonlijke geluk willen inslaan. In bijna alle gevallen zullen beiden zich ernstig tekort gedaan voelen. Ook doodlopende vriendschappen kunnen veel verdriet veroorzaken als een van de twee er een punt achter wil zetten.

Maar hoe staat het als je je niet echt ongelukkig voelt maar wel heel bewust je leven leidt en je duidelijke keuzes maakt die je geluk ten goede komen? Ook aan die keuzes kunnen anderen pijn lijden. Ze willen dat je bepaalde dingen niet doet, of juist wel doet, of anders doet, omdat ze zeggen dat ze er anders pijn/verdriet van zullen hebben. Wat dan? Terwijl jij ervan overtuigd bent, je hebt er immers goed over nagedacht, dat het de juiste beslissing is. Wat nu?

Nu ben ik weer terug bij de vraag van de vrouw. Is het nemen van de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk in wezen niet egoïstisch? Zeker als je daarbij geen of onvoldoende rekening houdt met de belangen van anderen, die door jouw handelen tekort gedaan worden?

Ik laat de kwestie nu los en geef de vraag aan jou door, lezer van deze column. Hoe kijk jij hiernaar?  Heeft het bewandelen van het pad naar een gelukkig leven iets egoïstisch in zich? Kan het strijdig zijn met de belangen van anderen, die daardoor dus geschaad worden?

Het zou fijn zijn als je hierover wilt nadenken en je mening hieronder wilt geven. Hopelijk wordt het een boeiende uitwisseling van denkbeelden. En brengen we samen wat licht in de duisternis...

Jan Jaap van Hoeckel

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Mart | 25 april 2015

Als het goed is gunt die ander jou ook dat geluk. Geen rekening met anderen houden maakt mij niet gelukkig. Geluk is toch ook geluk om je heen zien? Als dat allemaal in balans is kun je met gerust hart je eigen geluk najagen en de mensen die je lief zijn daarin meenemen

Vivienne Westerhoud | 25 april 2015

In relatie met je kinderen denk ik dat het belangrijkste doel van een ouder is, zijn of haar kind gelukkig te zien worden. Het is bekend dat kinderen gedrag van hun ouders (en later van vriendjes en vriendinnetjes) kopiëren. Dan is het dus juist goed om vol voor je eigen geluk te gaan, zodat je de grootste kans hebt je kinderen tot gelukkige mensen te zien opgroeien. Gewoon omdat je het goede voorbeeld hebt gegeven. En gelukkig is voor veel ouders 'zorgen voor' en 'aandacht geven aan' en 'dingen doen met' hun kinderen een belangrijk onderdeel van hun geluk! Vivienne Westerhoud, www.mamas.nl.

Johanna | 25 april 2015

Gelukkig zijn zonder dat je een ander benadeelt, dat is mijn streven. Dat houdt in rekening houden met anderen, zolang dat reëel is en niet omdat men vindt dat je dingen moet laten of moet doen om hen gelukkig te maken. Dat kan alleen als je dat spontaan kunt doen en er beiden of allemaal gelukkig van wordt. Zoals gezegd je bent niet verantwoordelijk voor andermans geluk, maar misschien kun je anderen soms helpen.

Tonnie | 25 april 2015

De vraag of het bewandelen van het pad naar een gelukkig leven strijdig kan zijn met de belangen van anderen, die daardoor dus geschaad worden, beantwoord ik met een volmondig “ja”. Het kan wel degelijk strijdig zijn. Ik denk dat hiervan voorbeelden genoeg zijn te noemen en dat het geschaad worden van de ander in allerlei vormen en gradaties voorkomt, elke dag en overal. Op de vraag of het iets egoïstisch in zich heeft, is volgens mij geen antwoord te geven. Dat ligt aan de situatie. Bovendien hoeft wat de ene persoon egoïstisch vindt, totaal niet egoïstisch gevonden te worden door een andere persoon. Hier kom je nooit uit.

Cariola | 26 april 2015

Het woord egoïsme heeft bij de meeste een negatieve associatie. Er zijn er ook twee, wat het verwarrend kan maken en wij zijn geneigd om te kijken naar de negatieve, maar egoïsme betekend ook: Het zorgen voor het eigen welzijn. het is een vanzelfsprekende zaak dat organismen, waaronder de mens, op hun eigen welzijn letten. Om de woorden van Jan Jaap te gebruiken: Wie in godsnaam heeft..........

Angeline | 26 april 2015

Ik denk steeds vaker dat we leven in eerste instantie voor onszelf. Hoe meer ik me dat realiseer, hoe meer ik zelf de regie voor mn eigen geluk ervaar. Dat wil niet zeggen dat ik geen rekening houdt met anderen maar ik ben me er meer bewust van dat ik ook dat doe voor mezelf; ik ben deel in de relatie met de ander.

Nellie | 26 april 2015

Hoewel ik ook van de andere reacties niet kan zeggen dat ze niet waar zouden zijn, ben ik het toch vooral eens met Tonnie.

monique | 26 april 2015

wanneer je ooit besloten hebt een kind op de wereld te zetten, ben je daarvoor verantwoordelijk. dat betekent dat je keuzemogelijkheden beperkter zijn tot ze volwassen zijn. voor de rest zie ik geen enkele reden waarom je egoïstisch zou zijn als je je geluk nastreeft.

Veronique | 27 april 2015

Ha Jan Jaap, Wat je bezighoudt ligt eigenlijk op het taalvlak. De Griekse filosofen hebben gewerkt aan een groot begrippenarsenaal. We gebruiken concepten om te communiceren. Langzamerhand zijn die begrippen gevulgariseerd zoals Latijn Italiaans is gewordenet. Liefde had oorspronkelijk 7 vormen. Eros, de verliefdheid die een wolf voor schapen heeft ' om op te eten'. Agape is de verheven Liefde voor het Goede/ Waarheid. Pedastris, de verliefdheid van een leerling voor zijn leraar, omdat hij anders niet open kan staan om te leren. De liefde van de moeder voor haar kind. de Philea als vriendschap voor de alterego en tot slot eigenliefde/ . Jezus en de eerste christenen voegt daar nog een liefde aan toe: de naastenliefde/ fraternite in de zin van solidariteit. Dat was voor een nieuwtje en stond moralistisch de eigenliefde in de weg. Eigenliefde is heel gezond. Je trekt je hand terug van een brandende kaars. Je kiest het aardbeienijsje als je dat het lekkerst vindt. Je kiest voor het goede. Dus: Ken Uzelve, in plaats dat je geheel in de normen en zeden opgaat en je van je (goddelijke) bestemming en plaats in deze wereld vervreemdt. Geluk verraadt vaak het meesterschap na veel ervaring en oefening. Maar zoals Aristoteles al zei; een beetje geluk moet je hebben in het leven. Tja, met pech (plotseling windtegen) schiet je nooit in de roos. Die ervaring en oefening komt eigenlijk ook voort uit eigenliefde. En wat goed is voor jou wordt nog even getoetst aan de Ander. Er is niets mis mee dat je voor aardbeienijs kiest, tenzij de ander graag dat laatste ijsje wil en de 'hoofse liefde ' uit de Middeleeuwen in de weg staat. Good Luck ( beschaving vlgs de Grieken: elkaar iets goeds wensen, beleefd zijn, etiquette, liefde voor schoonheid/ esthetiek) Jan Jaap.

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Leven met jezelf, lastig hoor

Hoe vind je mijn neus?  Even een vertrouwelijk gesprek, we hadden het over de dingen waar we in ons leven niet blij mee zijn. Ze had een prachtige neus, een lichte kromming, een beetje Grieks, klassiek, echt mooi... Dat laatste, dat vond ze zelf bepaald niet. Ze vond haar neus vreselijk, al haar hele leven lang, iedereen had een mooiere neus dan zij, ze schaamde zich dood.

Ons uiterlijk, haren, borsten, buik, billen, benen, tanden, schouders, mond, tenen, kuiten, huid, kleur, vingers, handen, voeten, en ga zo nog maar een tijdje door. Er is altijd wel iets dat je flink dwarszit aan je eigen lijf. En waarschijnlijk wel meer dan één ding. Bijna iedereen heeft er last van. De een minder, de ander meer. Je loopt ermee rond, het is nauwelijks of geen onderwerp van gesprek, iedereen ziet het maar ze houden angstvallig hun mond. Volgens jou. Ze willen je natuurlijk ontzien, maar je weet zeker dat het ook de ander opvalt. Het kan niet anders...

De kalende man die krampachtig de laatste haren over zijn kruin kamde en vol angst naar buiten keek of het niet te hard waaide. De vrouw met kleine borsten die onder druk van haar echtgenoot naar de plastisch chirurg toog, hij hield nu eenmaal van grote borsten. En zij hield van hem, dus...  Wat voelde ze zich tot in het diepst van haar vezels aangetast toen hij haar jaren later aan de dijk zette.

Het zijn niet alleen de ‘onvolkomenheden’ aan ons lichaam waar we ons gegeneerd over voelen. De vrouw, al dik over de vijftig, die alleen maar kan slapen als ze haar duim in haar mond stopt. De man die al na één biertje dingen gaat zeggen waar hij zich de volgende dag vreselijk over voelt.

De dingen waarvoor we ons diep schamen.

In volmaakte harmonie leven met jezelf, oef, wat is dat ingewikkeld. Het accepteren, nee beter nog, omhelzen van jezelf. Dit ben ik van top tot teen. Zo zie ik eruit, hiermee leef ik van harte. Ik mag er zijn, nee dat is te weinig, ik ben van belang! Voor mezelf, voor mijn familie, voor mijn vrienden, voor de hele wereld. Ik ben wie ik ben, mijn lichaam en mijn geest, neem mij zoals ik eruit zie en in elkaar zit, zowel lichamelijk als geestelijk.

Leven met schaamte is een (on)aardige sta-in-de-weg voor je geluk. Dat alleen al is een goede reden om het bij kop en kont te pakken en het in de kliko te kieperen. De schaamte is in bijna alle gevallen op niets gebaseerd. Jij bent niet blij met jezelf, in ieder geval niet met bepaalde aspecten van je lichaam of van je wezen. Je veronderstelt daarbij dat anderen het dus ook niet zijn. En dat maakt je angstig waardoor je misschien bepaalde mensen, gelegenheden of omstandigheden gaat vermijden.

Schaamte is een onderwaardering van jezelf. Ik ben niet goed genoeg, die wetenschap.

De bevrijding krijgt een kans als je in ieder geval je schaamte overwint om het bij een dierbare aan de orde te stellen. Een goed gesprek kan een wonderlijke uitwerking hebben, vaak op beiden. Je bent immers niet alleen met je vermeende tekortkomingen. Het losgooien van jouw frustratie over jezelf betekent dat ook de ander je best wil vertellen waar bij hem of haar de schoen wringt. De slotsom van een dergelijk gesprek zal waarschijnlijk zijn dat jouw probleem met jezelf niet herkend wordt door de ander. En dat jij het probleem van de ander volstrekt niet deelt.

Hoe bemoedigend kan een dergelijke ontmoeting zijn. En hoe verbindend, juist omdat je iemand een blik hebt gegund in je ziel en jij ook in het binnenste van de ander mocht kijken. Het is een hele opkikker voor de vriendschap of liefde voor elkaar.

Wie een dergelijk gesprek wel eens gevoerd heeft, weet uit ervaring hoe bevrijdend het kan werken. En hoe de onderwaardering voor jezelf mede daardoor langzaam maar zeker afbrokkelt. Het overwinnen van je schaamte, het in vrede leren leven met jezelf vraagt moed van je, dat zeker. Maar wat je er voor terugkrijgt..!

 

 

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Marja | 2 april 2015

Het is inderdaad zo vermoeiend. Ik ben zo bezig met kijken wat ik niet goed doe, dat ik over alles heen kijk wat wel goed gaat. Pas als ik dat patroon herken kan ik het omdraaien. Het kost wel veel energie, maar het levert me inderdaad meer op.

Veronique | 2 april 2015

Bitter in de mond maakt het hart gezond, de Alsem is een balsem, of de bittere beker tot de bodem ledigen zijn alle drie uitdrukkingen die aangeven, dat het toegeven tegen je eigen gevoel in om maar aardig gevonden te worden of onenigheid te sussen, je uiteindelijk een bezwaard hart geven of een beerput creëeren, waar de deksel niet meer op te houden valt, omdat de energie op is. De verbittering moet je een keer verwerken door huilen van spijt dat je jezelf zo ontkend hebt en het jezelf uiteindelijk vergeven. Vergeten moet je het zeker niet, want het is deze opgedane les die je kleur leert bekennen en laat kiezen voor een leven dat je zelf wilt en dat misschien door een hogere macht ook zo voor je bedoeld is. Zoals een ezel een ezel is en jij jezelf en door anderen als zodanig erkend kan worden. Soms aardig en soms niet.

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

...over anders kijken

Het zijn niet de omstandigheden waardoor we ons vaak onbehaaglijk voelen en die ons geluk in de weg staan. Nee, allerminst. De manier waarop we erover denken, hoe we erop reageren, daar gaat het vaak mis. Veel omstandigheden heb je niet in de hand. Wij bepalen niet of en wanneer het gaat regenen of onweren. Wij bepalen niet wat een ander denkt, zegt of doet.

Heel veel ziektes overvallen ons. Je krijgt plotseling ontslag, jij hebt daar weinig of niets over te zeggen. De dingen gebeuren buiten onze wil om. Je kunt er kwaad over zijn of verdrietig, je kunt je ertegen verzetten, je kunt er lang ontdaan over zijn, maar het verandert niets aan de feiten. Het kan ook anders, je kunt er ook op een andere manier mee omgaan en wel zodanig dat je er uiteindelijk prettig bij voelt, dat je er vrede mee hebt en dat je uiteindelijk toch de omstandigheid de baas bent. Zo lever je een bijdrage aan je geluk. In deze video geef ik een voorbeeld van een alledaagse gebeurtenis en hoe je daar op een andere manier naar kunt kijken.

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Marja | 2 juli 2015

Wel grappig. Dit voorbeeld heb ik net vorige week aan de hand gehad. Ik was eigenlijk niet eens echt boos, maar wel wat geërgerd omdat hij er een gewoonte van maakt om maar te laat te komen. Ik spreek dan wel van drie kwartier tot een uur te laat. In zekere zin heeft boos worden geen zin, dat klopt, maar ik vind wel dat hij moet leren zich enigszins aan de afspraak te houden.

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Artikel in Flair, maart 2015

Eind 2014 werd ik opgebeld door journaliste Manon de Heus. Of ik een bestand van mijn laatste boek kon mailen. Haar chef van weekmagazine Flair had mijn boek gelezen en was er laaiend enthousiast over. Zij kreeg de vraag om er een 4-pagina-artikel over te schrijven.

De bedoeling was dat zij over haar eigen leven en ervaringen schreef waarbij ze mijn boek als referentie zou gebruiken. Begin maart 2015 is het artikel geplaatst in Flair, en ja, het is een indrukwekkend en ontroerend verhaal geworden. Ik was er echt van onder de indruk. Als je het wilt lezen kun je de regel hieronder aanklikken.

Lees hier het artikel in Flair 11 maart 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

aart 2015

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Interview in Happinez 28 jan. 2015

Interview in Happinez 28 jan. 2015

In het najaar 2014 ben ik benaderd door het magazine Happinez. Ze wilden me graag interviewen naar aanleiding van het verschijnen van mijn nieuwe boek. Dat wilde ik ook wel, uiteraard.

De Happinez-journalist en ik hadden een lang en diepgravend gesprek. Zo ben je samen een dik uur aan het praten, vervolgens moet alles wat gezegd is in driekwart pagia tekst worden gestouwd. Daar is hij naar mijn mening goed in geslaagd. Enfin, lees zelf maar, hopelijk word je erdoor geïnspireerd...

Lees hier het interview in Happinzez

 

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Interview Buro Koek, jan.'15

                                                                                                                                                                                                            Op 15 januar 2015 verscheen een uitgebreid interview met mij in de Nieuwsbrief van Interieur- en Architectuurbureau 'Buro Koek' in Den Bosch.

Wat een eer om door een van de eigenaren, Arjan Pijnenburg geïnterviewd te worden over mijn ideeën, over mijn denken en doen en uiteraard over mijn laatste boek 'Achter elk gelukkig leven staat een overvole kliko'. Wil je het graag lezen dan kan dat hier.

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Interview 'Wise Mag.' dec. '14

Interview 'Wise Mag.' dec. '14

In decemberuitgave van de glossy "Wise Magazine' staat een uitgebreid interview met mij. 'Wise Magazine' wordt verspreid bij grote onernemingen, notariskantoren, advocaten, hotels, restaurants en dergeljke.

Vier pagina's lang krijg ik de ruimte om te praten over mezelf, mijn achtergronden, de dingen die me zo bezighouden, over geluk uiteraard, de boeken die ik heb geschreven en de workshops die ik geef.  Hopelijk lees je het met veel plezier.

Lees hier het interview in Wise Magazine


Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Tegenslagen

Ze moest even haar ei kwijt, nee, blij was ze niet en dat is zacht uitgedrukt. Het leven zat haar niet mee vond ze en het kostte haar moeite om de zonnige kant van haar bestaan nog te ontdekken. Drie jaar geleden was ze ontslagen, heel onterecht vond ze, en sindsdien had ze zich suf gesolliciteerd. Weliswaar had ze sinds een half jaar weer een baan maar die bleek bij nader inzien toch niet wat ze werkelijk wilde. Dus was ze weer aan het solliciteren geslagen.

Op haar veertiende was haar moeder overleden door een tragisch ongeluk. Sindsdien had ze een rotjeugd gehad, vooral door haar stiefmoeder die haar vader om haar vinger wond. Ze was al op haar negentiende getrouwd, kreeg twee kinderen en eindelijk leek het geluk haar toe te lachen. Niet dus. Haar man bleek nogal te drinken, ze kende hem niet anders, maar lang had ze de hoop gekoesterd dat het wel minder zou worden. Na 11 jaar was het gebeurd en was ze met haar kinderen uit huis gevlucht. Ze woonde nu alleen, had een vriend, de kinderen deden het goed op school, maar nu was haar vriend werkeloos geworden... Nu dat weer, verzuchtte ze!

Ze zat al een tijdje in de put, maar ja, ik heb ook wel heel veel tegenslagen gehad in mijn leven, geen wonder dat het niet goed met me gaat...

 Wat me opviel was dat ze alles wat er mis was gegaan in haar leven zo gedetailleerd kon oplepelen, hoe lang het ook geleden was. Het was een stuk van haar leven geworden, ze droeg het met zich mee. Alle ellende bleef voor haar actueel, was verbonden met haar leven nu. Zwaar en inmiddels niet meer te tillen.

Tegenslagen. Dat woord zegt al genoeg. Als je de dingen die niet mee zaten in je leven voortdurend zo blijft typeren, lijkt het wel of ze los van je staan, alsof jij er niks mee te maken hebt. Het overkomt je ongevraagd, het verziekt je leven, waarom moet mij dat nu overkomen?

 Het is voor sommigen moeilijk te bevatten dat ons leven zo in elkaar zit. Leven moet alleen maar leuk zijn en als het dat niet is, dan moet dat wel op een vergissing berusten, leven moet perfect zijn, die gedachte...

Perfectie bestaat niet. Imperfectie, juist dat is het belangrijkste kenmerk van ons leven. Dingen die we als aangenaam ervaren en dingen die we van niet leuk tot heel erg ervaren, ze komen allemaal op ons pad. Dat is gewoon, iedereen heeft zo’n leven, er is niks anders. En het zijn niet de omstandigheden zelf die ons dwars kunnen zitten maar onze eigen beleving ervan.

Mensen gaan dood, mensen scheiden, mensen kunnen vervelende dingen doen, banen gaan verloren, objectief gezien allemaal standaard. Maar als het je persoonlijk overkomt, als je erbij betrokken raakt, dan voel je de gewone dingen niet meer als gewoon. Het lastige is, je kunt zulke dingen niet vermijden, ze komen op je pad, hoe dan ook en wanneer dan ook. Nee, het IS je pad!

Leven is imperfect, het is een hele kunst om dat voluit te kunnen accepteren. Leven is leuk en niet leuk, daar moet je het mee doen. Leven kent in wezen geen tegenslagen, we kunnen ze wel als zodanig ervaren. Dat ligt dus bij onszelf. Levenskunst is niet het proberen te vermijden van het welhaast onvermijdelijke. Levenskunst is: accepteren dat er van alles op je pad komt, ook de nodige niet-leuke dingen. En levenskunst is vooral: weten hoe je weer overeind komt als je bent neergekwakt, het genoegen proeven weer rechtop te staan in het besef dat je valpartij je iets wezenlijks heeft gebracht, je wijzer en rijker heeft gemaakt.

In die zin zijn tegenslagen maar tijdelijk van karakter. In veel gevallen zijn het juist die momenten die zoveel waardevols toevoegen aan je leven. Shit als mest voor een gelukkig leven...

 Jan Jaap van Hoeckel

 

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Esther | 11 maart 2015

Zo is het Jan Jaap. Het heeft alles te maken met hoe je naar het leven met z´n ups en downs kijkt. Shit happens. Leuk is anders, maar blijf er niet in hangen. Dat brengt je helemaal niets.

coco | 11 maart 2015

Lieve Jan Jaap! Wat kun je het toch weer mooi verwoorden en analyseren! Geweldig! Dank je wel dat je dit steeds wilt delen! Cadeautjes zijn het... Weet je dat ik eigenlijk heel gelukkig ben met de tegenslagen en het verdriet dat ik in mijn leven heb gehad? En nog wel (-: ... Ze horen bij mijn leven en ik had ze voor geen goud willen missen.Daardoor begrijp ik die ander met problemen ook zo goed. Weet ik wat ze voelen, welke pijn ze hebben. Voel me daardoor op een bijzondere manier heel rijk. Ik ben dankbaar dat ik van mijn ouders waarden heb meegekregen om die tegenslagen, zoals jij ze noemt, te handlen. Blij ook dat ik een positief en zonnig karakter heb en de minder leuke ervaringen in mijn leven kan relativeren. Dat ik zo intens blij en gelukkig kan zijn met hele kleine dingen... Ik ken ook zeker die donkere kant maar weet ook dat als je echt wilt, je daar altijd weer uitkomt. Ik lijk geboren te zijn als een 'zondagskind', maar ben dat ik geworden door mijn tegenslagen te omarmen, ze niet de koesteren maar ze te accepteren als een deel van mezelf. Ze horen bij mij, het heeft me in balans gebracht en ze hebben me completer gemaakt! Ik zeg dan ook dankjewel tegen ze... Ik ben een geluksvogel!

Els | 11 maart 2015

Beste Jan Jaap, Dank voor je mooie stukje. Shit als mest van een gelukkig leven. Geweldig gevonden! MIjn visie: om tegenslagen positief te kunnen benutten heb je een sterk karakter nodig. En tegenslag is juist hetgene dat werkelijk het karakter sterkt! Tegenslag positief benutten vereist moed om je eigen zwakheden, tekortkomingen en blunders onder ogen te zien, zodat je ervan leert en er bovenuit kunt groeien. Dus leer van je tegenslagen en maak er gebruik van. Opkrabbelen, het stof uit je kleren slaan en weer opnieuw beginnen. Ik wens je alle goeds, Els

Jeanine | 12 maart 2015

Heerlijke verfrissende kijk op tegenslag! Shit, mest voor een gelukkig leven! Zeker waar! Die hou ik er in! ????????

Katja | 12 maart 2015

'Je wordt niet gelukkig of ongelukkig door wat je meemaakt, maar door hoe je omgaat met wat je meemaakt' Peter Faber

Jolanda | 22 maart 2015

Bedankt Jan Jaap. Mooie blog op het juiste moment in mijn mailbox. Ik deel hem even ...

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Workshop 'Hoe word je gelukkiger?'

Leven is moeilijk, schrijft Scott Peck in De Andere Weg. En zo is het. Het is vooral zo moeilijk omdat voor veel mensen geluk zo ongrijpbaar lijkt. Maar dat is het niet. Gelukkig(er) worden kun je met beide benen op de grond. Door je bewust te worden van je leven van alledag. Door bepaalde dingen te doen. En bepaalde dingen te laten. Iedereen kan het, iedereen heeft het in zich om gelukkig of gelukkiger te worden. Geluk is dichterbij dan je denkt.

Er gebeurt werkelijk iets met je

Aan de hand van mijn twee boeken ‘Wie heeft ons in godsnaam geleerd dat regen slecht weer is?’ en 'Achter elk gelukkig leven staat een overvole kliko' verzorg ik naast voordrachten in het land ook workshops. Het motto: 'Hoe word je gelukkiger?'. De reacties die ik krijg zijn werkelijk heel bijzonder. Veel mensen zeggen dat er ter plekke iets in hen veranderd is. Dat ze vanaf dat moment anders naar dingen kijken. Dat ze ontroerd zijn door de kwesties die ter sprake zijn gekomen. Sommigen willen graag nogmaals zo’n workshop meemaken...

Vanaf 6 deelnemers tot grote groepen. Locatie in overleg.

De ruim drie uur durende workshops worden op aanvraag gehouden in mijn huis of tuin in Gemonde. Maar het kan ook bij een van de deelnemers thuis of op een andere gewenste locatie. Workshops/voordrachten kunnen ook worden gehouden voor grotere groepen (bedrijven, instellingen, bibliotheken, boekhandels etc.). Samen praten en denken we intensief over geluk in al zijn facetten. Ongetwijfeld word je daardoor geprikkeld om te kijken naar je eigen leven. En om na te denken over de doodnormale dingen waarmee je dagelijks geconfronteerd wordt. Zo word je je bewust van je eigen denken, zeggen en doen. En ga je inzien hoe je daarmee vaak je geluk in de weg staat en vooral hoe het anders zou kunnen. Met de groei van je bewustzijn groeit ook de mogelijkheid om gelukkiger te worden, heel zeker.

Meld je aan als groep of bedrijf       

Wil je met een aantal mensen (minimaal 6) deelnemen meld je dan per e-mail aan: voelje@goedinjevel.nl  Ben je als bedrijf/instelling/bibliotheek/boekhandel geïnteresseerd, dan kun je dat ook via een e-mailbericht kenbaar maken. Vermeld ook even over hoeveel personen het gaat. Je krijgt dan spoedig bericht terug.

_______________________________________________________________

Meld je aan voor de workshop

 

Datum:              Op aanvraag/in overleg

Locatie:             Gemonde of op elke andere gewenste locatie
 
Aantal:              Vanaf 6 deelnemers t/m grotere groepen/zalen                  

Kosten:              €  35,- per persoon. Grotere groepen in overleg.

Aanmelden/info:  voelje@goedinjevel.nl

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Doop 2e boek met o.a. Jan Jaap van der Wal op 5 oktober 2014

https://vimeo.com/108964997
Doop 2e boek met o.a. Jan Jaap van der Wal op 5 oktober 2014

Kijk hier de video

Zondag 5 oktober 2014, twee jaar en een week na de doop van mijn eerste boek 'Wie heeft ons in godsnaam geleerd dat regen slecht weer is?' stond ik weer in theater de Verkadefabriek in Den Bosch. Weer voor een volle zaal. En weer met een boek. Weer met een lange titel En weer over geluk. 'Achter elk gelukkig leven staat een overvolle kliko'. Het was een bijzondere middag. Met mijn voornaam-genoot cabaretier/comedian Jan Jaap van der Wal. Zijn briefing was: de middag gaat over geluk, mijn boek ook, hier is het, kijk maar!

Naast Jan Jaap van der Wal had ik nog twee zeer getalenteerde artiesten, wat een rotwoord eigenlijk, gevraagd om de doop van mijn boek te begeleiden. Erwin van Ligten, een gitarist van grote allure. En Isabelle Amé, begaafd singer-songwriter die begeleid werd door Rolf Verrbaant, ook al zo'n begenadigd gitarist. De hele middag is met drie camera's gefilmd door Fred Budas van filmportret.nl. We hadden een uur gepland maar het werden er anderhalf. Als je erbij bent geweest kun je het nog eens terugzien. Was je er niet bij dan kun je nu je hart ophalen. Neem er wel even even de tijd voor, hopelijk geniet je je suf.

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Een echte eye-opener

Een echte eye-opener

‘Wie heeft ons in godsnaam geleerd dat regen slecht weer is?’ gaat over alledaagse situaties en problemen waarmee je in je leven geconfronteerd wordt en die op een of andere manier een sta-in-de-weg kunnen zijn voor je geluk.

Een paar voorbelden: kinderen die je niet goed de baas kunt, een vriendschap die aan het wankelen is, meningsverschillen met je partner, je gekwetst voelen, je weet niet wat je wilt, vaak pech hebben etc. Negenenvijftig verhalen die bij het lezen direct een gevoel van herkenning geven. Die je wakker schudden en je opporren om eens anders naar dingen te kijken. Waardoor je een fijner leven krijgt en je je gelukkiger gaat voelen. Dit boek gaat over jou, over je leven, over de dingen waar jij tegenaan loopt. Voor veel lezers is het een echte eye-opener...

Het boek kost € 15,95 en is te koop in elke boekhaddel en bij alle internetrboekhandels, o.a. bij bol.com.

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reacties

Gertrude | 26 april 2013

Zal best een goed boek zijn met goede onderwerpen. Jammer alleen dat zelfs de titel een vloek bevat. Ik ben niet erg gelovig maar ik vind dat erg jammer en is voor mij ook een reden om het boek niet te kopen.

Michiel | 29 april 2013

wie heeft ons in godsnaam geleerd dat het woord god gebruiken slecht is?

Henk | 26 juni 2013

Goede mensen, ja "beste" heeft zijn waarde verloren. Ik wil alleen even zeggen dat ik mij helemaal thuis voel in dit boek. Het leven is niet ingewikkeld. Mensen maken het ingewikkeld.

Lilian | 25 juli 2013

Ik kan me herinneren dat de titel totaal anders was voordat het door Ten Pages werd veranderd. De titel is voor mij ook iets te overwelmend, door het woord "Godsnaam". Dit weerhoudt mij niet om toch het boek te bestellen. Voor mijn vader omdat hij in de schrijver gelooft. Voor mijzelf, omdat ik in mijn vader geloof. Dohave

Ellen | 27 juli 2013

Het gaat om de inhoud ! blijkbaar een must voor jullie om te gaan lezen !

ijsvogeltje | 2 maart 2014

Juist de titel was voor mij een reden van nieuwsgierigheid om het boek te gaan kopen! Ik vind het een geniale titel. Maar "in godsnaam" had er voor mij ook uit gemogen hoor... Ik heb niks met god. Maar voor mij was het duidelijk dat hier niet god zelf mee bedoeld werd. Heb ook een bijeenkomst van JanJaap bijgewoond. Ook voor iedereen een aanrader! Het boek is prettig leesbaar en zet je aan het denken. Het is een boek wat je juist niet direct uit moet/hoeft te lezen, maar af en toe een verhaal. Je kan ook zo weer later een keer opnieuw het boek gaan lezen, want ook zelf zit je steeds in verschillende fases van je leven. Iedereen kan wel iets uit elk verhaal halen. Twee verhalen springen er voor mij uit: Pijn en mededogen & leven is leren leven. Nu ga ik dit boek doorgeven aan iemand die wel wat geluk kan gebruiken! Ik wacht nu op het 2e boek van JanJaap. Ook dat ga ik zeker kopen, maar dan graag met de titel van JanJaap zelf. Ik ben nu trouwens ook wel erg benieuwd naar de orginele titel van het boek..... Dankjewel JanJaap voor het mooi geschreven boek. Doordat ik ook je stem ken, leek het alsof ik in gedachten je het boek voor hoorde lezen. Je schrijft, zoals je praat.

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑

Dit boek verandert je denken over geluk

Dit boek verandert je denken over geluk

Na 'Wie heeft ons in godsnaam geleerd dat regen slecht weer is?' is dit het tweede boek van Jan Jaap van Hoeckel waarin geluk centraal staat. Wat is geluk eigenlijk? Bijna iedereen heeft daar een andere mening over. Geluk is voor iedereen verschillend, je kunt dus niet zeggen wat geluk is. Geluk is een gevoel. Of: geluk zijn momenten. Heel verwarrend dus.

Dit boek maakt daar korte metten mee. Het geeft een duidelijke definitie van geluk, die voor iedereen geldig is. Dit boek legt ook uit welke hoofdschakelaars je in jezelf om moet zetten om geluk daadwerkelijk een plaats te kunnen geven in je leven. Voorgoed! Daarnaast staan er in dit helder en leesbaar geschreven boek tientallen anekdotes, voorvallen en observaties uit het dagelijks leven die duidelijk maken wat er allemaal in de kliko kan. En hoe je daardoor gelukkiger kunt worden. Bij elke boekhandel en internetboekhandel verkrijgbaar. Prijs: € 16,95

Lees verder ↓
Deel via Facebook LinkedIn Twitter

Reactie plaatsen

Naam*
Email*
Reageer*
Je e-mailadres wordt niet geplaatst
Inklappen ↑